METODY PRACY
METODY PRACY
W powiązaniu z głoszeniem poselstwa w wielkich miastach, gdzie wymagany jest różny rodzaj pracy, powinni wykonywać ją pracownicy o różnych darach. Niektórzy mogą pracować w ten, a drudzy w inny sposób. Pan pragnie, aby miasta zostały opracowane zjednoczonymi wysiłkami pracowników o różnych zdolnościach. Wszyscy powinni szukać wskazań u Jezusa, a nie uzależniać się od ludzi i ich mądrości, bowiem oni sprowadzą was na manowce. Jako współpracownicy Boga, powinniśmy dążyć do jedności i zgody. Aby móc dobrze współpracować, powinniśmy często zwoływać narady. Jednakże wszyscy powinni szukać mądrości u Jezusa, a nie uzależniać się jedynie od ludzkich zarządzeń.
Pan dał niektórym kaznodziejom zdolność służenia w wielkich zgromadzeniach. Ta praca wymaga taktu i wprawy. W dzisiejszych miastach, gdzie tak wiele rzeczy bawi i przyciąga uwagę, ludzie nie mogą zostać zainteresowani naiwnymi wyczynami. Kaznodzieje Boży na owych spotkaniach będą wiedzieli, że do przyciągnięcia uwagi zebranych należy dokonać szczególnych wysiłków. A gdy już uda się zgromadzić wielką liczbę słuchaczy, muszą głosić poselstwo w tak zdecydowany sposób, aby ich obudzić i ostrzec. Muszą wykorzystać do tego wszelkie możliwe środki, które mogą być użyte, aby głoszona Prawda brzmiała jasno i dobitnie. To testujące poselstwo na nasz czas, musi być podane tak wyraźnie i zdecydowanie, aby potrząsnęło słuchaczami i pobudziło w nich pragnienie studiowania Pisma Świętego.
Ci, którzy prowadzą dzieło Boże w miastach, muszą spokojnie, z powagą i poświęceniem pouczać ludzi. Gorliwością i szczerością mają wzbudzać u słuchaczy zainteresowanie i w tym samym czasie muszą starannie wystrzegać się wszystkiego, co zakrawałoby na granie na uczuciach. W naszym wieku ekstrawagancji i przeróżnych pokazów, ludzie myślą, że dla osiągnięcia powodzenia trzeba koniecznie czymś zabłysnąć, jednak wybrani posłowie Boży mają obowiązek wykazać, że jest to fałszywe rozumowanie, i że nie należy wydawać pieniędzy na tego rodzaju zbyteczne działanie. Gdy ci pracownicy będą pracować w prostocie, skromności i pełnej taktu godności, unikając przy tym wszelkiego rodzaju teatralności, praca ich pozostawi dobre i trwałe ślady.
Prawdą jest, że rozsądne wydawanie pieniędzy na ogłoszenia wykładów, a także na rozwój dzieła jest konieczny. Jednak siła każdego pracownika nie tkwi bynajmniej w zewnętrznych czynnikach, ale w ufnej zależności od Boga, w gorliwych modlitwach i w posłuszeństwie Jego Słowu. W dziele Bożym trzeba okazać wiele więcej modlitw i większego poddania się woli Bożej. Przeróżne wyświetlania filmów (pokazy) i związane z tym ekstrawaganckie wydawanie pieniędzy, w żadnym wypadku nie przyczynią się do spełnienia dzieła, które ma być wykonane.
Dzieło Boże powinno być prowadzone z mocą. Potrzebujemy chrztu Duchem Świętym. Powinniśmy wiedzieć, że Pan Bóg chce przyłączyć do Swego ludu zdolnych i wpływowych mężów, którzy w ostrzeżeniu świata odegrają poważną rolę. Nie wszyscy na świecie żyją w bezprawiu i grzechu. Bóg ma tysiące takich, którzy nie zginają kolan przed Baalem. W innych kościołach są bogobojni mężowie i niewiasty. Gdyby było inaczej, nie nakazano by nam głoszenie poselstwa: „Upadł, upadł wielki Babilon... Wyjdźcie z niego ludu mój” (Obj.18, 2- 4). Wielu szczerych ludzi ostatkiem sił sięga po życie z nieba. Oni przyjmą Ewangelię, gdy ona dotrze do nich w całym jej pięknie i prostocie — taką, jak jest przedstawiona w Słowie Bożym.
W dzisiejszym czasie wzmożonego ruchu turystycznego, istnieją o wiele większe możliwości kontaktów ze środowiskami różnych narodowości, aniżeli w dniach starożytnego Izraela. Owe możliwości zwiększyły się tysiąckrotnie. Bóg w cudowny sposób przygotował drogę. Drukarnie, wraz z rozwojem techniki druku stoją do naszej dyspozycji. Biblia i różne publikacje w różnych językach, znajdują się w naszych rękach, rozsiewają Prawdę na nasz czas i szybko mogą zostać zaniesione do każdego kraju (9t.str.121- 122).
Czy doceniasz tak głęboko ofiarę złożoną na Golgocie, że gotów jesteś wszystko inne podporządkować dziełu ratowania dusz? Czy takie samo pragnienie ratowania grzeszników, jakie miał Zbawiciel cechuje postępowanie Jego prawdziwych naśladowców? Chrześcijanin nie chce żyć tylko dla siebie. Ma on przyjemność w poświęcaniu tego wszystkiego, co ma i czym jest — służbie Mistrzowi. Powodowany jest niewyrażalnym pragnieniem zdobywania dusz dla Chrystusa. Ci, którzy nie posiadają takiego pragnienia, lepiej uczyniliby, gdyby zatroszczyli się o własne zbawienie. Powinni modlić się o ducha służby (7t.str.10; 1902r).
Gdyby chrześcijanie działali jak jeden mąż, gdyby szli naprzód pod przewodnictwem jednej Mocy, dla spełnienia jednego celu, poruszyliby świat (9t.str.221; 1909r).
APEL DO CZŁONKÓW ZBORU
Gdy doświadczeni pracownicy podejmują szczególne wysiłki w miejscowości, gdzie mieszkają bracia i siostry, to na wierzących spoczywa bardzo poważny obowiązek uczynienia wszystkiego, co leży w ich mocy, by działalności Pana utorować drogę. Z modlitwą powinni zbadać swe serca i przygotować Królowi drogę wyzbywszy się każdego grzechu, który by przeszkadzał im we współpracy z Bogiem i braćmi.
Niestety, nie zawsze było to w pełni pojmowane. Szatan często wnosi do zboru ducha, który uniemożliwia członkom dostrzeganie nadarzających się sposobności do służenia. Często wierzący pozwalali wrogowi działać przez samych siebie, właśnie w tym czasie, gdy całkowicie powinni byli poświęcić się Bogu i postępowi Jego dzieła. Nieświadomie zbaczali daleko ze ścieżki sprawiedliwości. Pielęgnowali ducha krytyki, szykanowania, uprawiali faryzejską pobożność i wyniosłość, czym wielce ubliżali Duchowi Bożemu, odsuwając Go od siebie, przez co hamowali pracę posłów Bożych.
W wielu miejscowościach i to często zwracano uwagę na to zło. Niekiedy ci, którzy dali upust duchowi surowego ganienia, żałowali swego postępowania i nawracali się. Wtedy Bóg mógł ich użyć dla chwały Swego Imienia i dla Swojej czci.
Żyjemy w szczególnym okresie historii świata. W krótkim czasie musi dokonać się potężne dzieło i każdy chrześcijanin musi w nim dopomóc, wykonując swoją część pracy. Bóg szuka mężów, którzy chcą się poświęcić ratowaniu dusz. Gdy zaczniemy pojmować, jakie znaczenie ma ofiara Chrystusa dla ratowania ginącego świata, wówczas widoczne będą potężne